oysa seher güneşi gibiydi başlangıcında gündoğumu rengindeydi sevdam aşkın, yakamozu gibiydi maviliğinde denizin ufkum sendin ben, sendim sen, kim bilir kim
yollar umudumdu gelişinin müjdesi sarpa saran yüreğimde sevdamın ilk nefesi çünkü yollar tükenmezdi umudum bitmez aşkım ölmezdi
bir gülüşün vardı güller açardı yüzünde bahara ne hacet ki sen açardın her seferinde yüreğine hasret yüreğimde gözlerine değmek isterdi gözlerim gözlerin, güneşin derinliğinde
adın tutkuydu önceleri sarı saçlarındı düşlere giren ellerin vardı tutulası erişilemez bulutlara benzeyen sen adını mısralarda keşfettiğim güzel duygularımın mahzeninde saklı kadın adını aşkla süsledim, sadece sana özel
derdim oldu itirafı şiirlerle sundum aşkımı sana belki anlarsın suskunluğumu diye sevdiğimi haykıran mısralarda kabul ediyorum artık sen cezasın bana aşkın ceza
Kaç sene geçti hatırlıyor musun ? En son gülerek el sallamıştın bana Son bindiğin trenden Aynı trenle gelecektin… DEMİRPAŞA idi adı Şimdi o gasteyi saklıyorum "150 kişi tren kazasında öldü" diyordu… ben ise hala umutla seni bekliyorum…
1970'lerde çocuktum ılık güneşli yazlar vardı bir siyah beyaz fotoğrafta çocukluk merakım vardı ellerimizde bir kuru ekmek sonra oyunu beklemek
1970'lerde çocuktum parlak güneşli yazlar vardı siyah beyaz olsa da fotoğraflar hayata gülen gözlerimiz vardı siyah beyaz önlüğümle koşarken okul yolunda anneme verilmiş sözlerimiz vardı
tazeydi yaşamanın sevinci baharı bahardı yazı yaz vişne bahçesinde her yaz kızıldan pembeye boyanan düşlerimiz vardı
Dalga ile kıyının aşkını bilir misin? Öncesinden başlayıp, sonsuza giden dalga, Hep aşka kavuşma özlemiyle atılır kıyıya. Dalga, seven - kıyı, sevilendir. Dokunur parmaklarının ucuyla sevdiğine dalga Ve döner hep geriye Bilir kavuşamayacağını ama hep koşar kıyıya Her bir dokunuşunda aşkına verir bedenini hesapsızca İşte, ben de seni böyle severim yar.
Yar, bilir misin dağ başında açan uçurum çiçeklerini? Bilirler görünmeyeceklerini... Sevilmeyeceklerini... Koklanmayacaklarını... Okşanmayacaklarını... Ama inatla açarlar aşkla, sevgiyle, özlemle. Hep beklerler gelmeyecek sevgilinin onu kucaklamasını İşte, ben de seni böyle beklerim yar.
Yar, ipek böceğini bilir misin? Onun kozasının içinde ördüğü o ipliğe olan aşkını Bilir o, ördüğü ipliğin kendisinin ölümü olacağını Ama aşkına feda eder kendini. Öyle verir kendini yarenine korkusuzca İşte, ben de kendimi böyle veririm sana yar.
Yar, ağaç ile meyvesinin aşkını bilir misin ? Meyvesini vermelidir ağaç yeniden doğmak için Öyle zorludur ki ayrılmaları Verir meyvesini ağaç Meyve tohum olur, tohum kök olur Ve yeniden doğar ağaç kendi meyvesinden İşte bende böyle yar; Yok olmayı göze aldım, tekrar sende doğmak icin. Gassan Satar
Sen yoksun Gözlerin yok senin sesin ve sıcaklığın yok Gülüşün, sevişin Mutluluğum yok Özlem dolu dakikalarda Uykusuz geceler çok Çünkü Sen yoksun, Sen yok
Gelmeyin üstüme N'olur gelmeyin Deli bir rüzgar esercesine Fırtınalardayım Kimi gün sakin olan sahilde Kimi de dalgalardayım Gelmeyin üstüme N'olur gelmeyin Bir güneş parıltısında kimi Ve dağları karlı Erzincandayım Gelmeyin üstüme N'olur gelmeyin
Fotoğraflarımı Paylaştığım Fotomozaik Mail Grubuna Aşağıdaki Kutucuğu Kullanarak Üye Olabilirsiniz 
